Canyoning is één van de recentste telgen in de grote familie van de bergsporten. Bij deze sport gaat een ploeg canyoneers de afdaling maken van een canyon. Een canyon is een door rivierwater in de rotsen uitgesleten kloof.
Bij Canyoning wordt in (stijle) kloven afgedaald. Daarbij stappen we met onze uitrusting door de rivierbedding, en volgen we de rivier te voet stroomafwaarts. Zo nu en dan komen we tijdens de afdaling van die rivier hindernissen als watervallen, of kolkende waterbassins tegen. Die hindernissen moeten dan met aangepaste technieken worden overwonnen.
Oorspronkelijk werd er door de watervallen afgedaald met technieken die werden overgenomen uit de speleologie of het bergbeklimmen. Door de jaren heen werden er echter steeds meer specifieke technieken ontwikkeld, omdat de aanwezigheid van het water een extra risico inhoudt. Sommige watervallen moeten worden afgedaald met behulp van touwen, andere dan weer kunnen afgegleden worden, of bij nog andere verticale hindernissen kunnen we gewoon naar beneden springen. Dit maakt dat sommige afdalingen bijzonder ludiek zijn. Sommige afdalingen lijken wel op een groot natuurlijk waterpretpark. Andere afdalingen houden grote risico’s in. Risico’s die te maken kunnen hebben met de verticaliteit van de afdaling, het mogelijk grote debiet van rivier, of risico’s die verbonden zijn aan de eigenschappen van het soort rots waarin de canyon is uitgesleten.
Canyoning kan beoefend worden in elk bergachtig gebied, waar bergrivieren kloven in de rotsbodem kunnen uitslijten. Net als bergbeklimmers zijn we voor het beoefenen van onze sport aangewezen op berggebieden in het buitenland. Noord Spanje en zuid Frankrijk zijn favoriete canyoningbestemmingen, maar ook in Italië, Slovenië en Oostenrijk kan de sport beoefend worden.
Doordat we onze sport omschrijven als “het afdalen van canyons” denken veel mensen meteen aan het afdalen van grote kloven als de grand canyon, en gaan ze er meteen van uit dat we met grote opblaasbare rubberboten een wildwaterrivier gaan afdalen.
Voor alle duidelijkheid: deze sport bestaat weldegelijk maar heet “raften” of “rafting”. Anderen denken dan weer dat we zwemmend op kleine vlottende elementen door snelstromende bergrivieren zwemmen. Ook deze sport bestaat inderdaad, en heet hydrospeed.
Deze beide sporten zijn op zich wel een fantastische activiteit, maar ze hebben eigenlijk heel weinig met de sport canyoning te maken. Binnen de sport die canyoning is, worden er soms wel technieken gehanteerd, die zijn overgenomen uit het raften of hydrospeed, maar in wezen gaat het over zeer verschillende activiteiten.