De schedel van de Sarrazine

2020
2
 .

“Ok, rustig blijven. Rationeel de situatie overzien. Wat zijn de feiten? Ja, de rots is brokkelig. Ja, de grepen bewegen. Nee, ik zie de volgende haak niet. Maar ik zit al hoog genoeg, ik heb een solide haak aan mijn enkels en het terrein is overhangend. Uitbrekende stenen zullen niet op mijn zekeraar vallen, maar in de poel water, twintig meter onder mij.” Dat ging door mijn hoofd tijdens de eerste lengte van Crane Creux (9L, 7B/A0+) in een vergeten, doch magische grot in de Franse Jura.


“Als ik alles afweeg, is het ergste dat kan gebeuren een diepe val in de lucht. Ik ga ervoor..." 

Ik steek mijn arm in de barst, werk mijn voeten omhoog en begin te dulferen op de holle plak rots. Eerst stampen tegen de volgende voetsteun. Klinkt het niet hol? Ok, dan rustig belasten. Voel ik de greep bewegen? Nee, er dan maar gewoon volledig op staan. Dat herhaalde ik voor nog een tiental meter tot de relais...

Bijlage
De holle schedel van de Sarrazine.pdf